Text on Shoaib Khan's Death (31/12/25)

(ελληνοκυπριακά πουκάτω)

As 2025 comes to an end, we refuse to forget how it began: with the murder of a young man, whose name we did not learn for many days, killed by a bullet of greek cypriot police.

For many in Cyprus, these days are spent in a festive mood, surrounded by family and loved ones. For others this is not the case. Some among us are far away from their families and working during this time in order to make ends meet. This was also the case for Shoaib Khan from Pakistan, who came to Cyprus to help provide for his family, shot dead at 24 years of age.

Almost a year after his death, we still know very little about the case, despite relentless efforts from his family and others in solidarity. Shoaib migrated abroad to ensure a better future for himself and his loved ones. This was cut short. While it is a profoundly unjust event, it is just another example of the inhumane border policies, systemic violence and racism that surround us.

We refuse to forget. These days of coming together and celebrating, we stand in solidarity with those who mourn and we remember those who should have been with us but are not.

Ενώ το 2025 φτάνει στο τέλος του, εν μπορούμε να ξεχάσουμε πώς άρκεψε: με τη δολοφονία ενός νεαρού άντρα, που εν εμάθαμε για μέρες το όνομα του, ο οποίος εσκοτώθηκε που σφαίρα της ε/κ αστυνομίας.

Για πολλούς ανθρώπους στην Κύπρο, τούτες οι μέρες εν γιορτινές, μαζευκούμαστε με οικογένεια τζιαι αγαπημένα. Για άλλα, εν ισχύει κάτι τέθκοιο. Κάποια ανάμεσα μας εν πολλά μακριά που τες οικογένειες τους τζιαι δουλεύκουν μεσ' σε τούντες μέρες για να τα φκάλουν πέρα. Τέθκοια ήταν τζιαι η συνθήκη του Σοαΐμπ Καν που το Πακιστάν, που ήρτεν στην Κύπρο για να στηρίξει την οικογένεια του· έππεσε νεκρός που σφαίρα στα 24 του.

Σχεδόν ένα χρόνο μετά το θάνατο του, ακόμα ξέρουμε πολλά λία για την υπόθεση, παρά τες ασταμάτητες προσπάθειες της οικογένειας τζιαι άλλων αλληλέγγυων. Ο Σοαΐμπ εμετανάστευσε σε άλλη χώρα για να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για τον ίδιο τζιαι τα αγαπημένα του. Τούτον εσταμάτησεν απότομα. Παρ' όλο που εν ένα εντελώς άδικο συμβάν, εν ακόμα ένα παράδειγμα των απάθρωπων συνοριακών πολιτικών, της συστημικής βίας τζιαι ρατσισμού που μας περιβάλλει.

Αρνούμαστεν να ξεχάσουμε. Τούντες μέρες που μαζευκούμαστε τζιαι γιορτάζουμε, στεκούμαστεν αλληλέγγυα με όσα πενθούν τζιαι θυμούμαστε όσα έπρεπε ναν μαζί μας αλλά 'εν ενει.